Moja Pamięć Uniwersytetu (5) – Józef Wieczorek: Aktualia akademickie

na opak

Moja Pamięć Uniwersytetu (5) – Józef Wieczorek: Aktualia akademickie

Ostatni zachowany  fragment rozmowy prowadzonej przed kilku laty w ramach projektu naukowego „Pamięć Uniwersytetu”  http://www.archiwum.uj.edu.pl/projekty-auj/pamiec-uniwersytetu , która jednak do tej pory nie została ujawniona na stronach uczelni ( ani jedna minuta).

Moja Pamięć Uniwersytetu (4) – Polityka kadrowa na tle patologii akademickich

Moja Pamięć Uniwersytetu (3) – Jubileusz UJ roku 2000 w kontekście patologii akademickich PRL/III RP

Moja Pamięć Uniwersytetu (2) – Moje lata 80-te na UJ

Cenzura na Gołębiej zastąpiła skutecznie cenzurę na Mysiej !

Reklamy

Podwyżkowa Solidarność – refleksje Zaduszkowe

Zejszner c

(chyba najwybitniejszy, działający w Polsce  w XIX wieku, polski geolog, dwukrotnie usunięty z UJ,

o którym pamięć winna być zachowana – nie tylko w Zaduszki)

Podwyżkowa Solidarność – refleksje Zaduszkowe

Dziś Zaduszki, więc czas wspomnień. Zrodzony przed 35 lat NSZZ „Solidarność” formalnie nadal istnieje, ale realnie różnie z tym bywa. Zajrzałem na stronę Solidarności akademickiej – UJ – a tam głównie o podwyżkach ! 

Solidarność UJ

http://www.uj.edu.pl/web/nszz-solidarnosc/aktualnosci,

Przy narodzinach „S” UJ  brałem udział, a także po delegalizacji w stanie wojennym, ale na przejściu od I PRL do II PRL jakoś nie odczułem jednak solidarności ze strony „Solidarności”, która solidaryzowała się natomiast z moimi katami, także z tymi z wiodącej siły narodu.

Wykluczony/wyklęty z uniwersytetu pod koniec I PRL zostałem na akademickim bruku i przez cały okres trwania II PRL bramy do mojej uczelni pozostały zamknięte,

DSCF8905

podobnie jak moje akademickie teczki, nagromadzone w I PRL dla służb stojących na straży należytego oddziaływania na młodzież akademicką .

Ja oddziaływałem negatywnie, bo uczyłem nonkonformizmu oraz myślenia i to krytycznego, co dla uniwersytetu stanowiło zagrożenie,  i w II PRL bynajmniej nie przestało zagrażać.

Także Solidarność UJ taką opinię zdaje się podzielać do dnia dzisiejszego, a jest całkiem pewne ( bez zdawania się ) że Solidarność UJ w najmniejszym nawet stopniu nie chciała w ciągu tych lat ( a nawet wieków) poznać prawdy ( a trzeba pamiętać, że etatowi akademicy, także ci z Solidarności, na poznawanie prawdy dostają pieniądze podatnika, nie tylko solidarnościowego).

Co więcej postępowe odłamy „S” UJ walczyły heroicznie,  abym czasem na uczelnię nie powrócił, wspierając natomiast niby to nieboszczkę partię (jej towarzyszy) nadal zjednoczoną (w opanowaniu nisz akademickich po Czystce), choć nie robotniczą.

Przez te długie lata „S” UJ zaabsorbowana walką o dobre imię i podwyżki dla organizatorów i beneficjentów Wielkiej Czystki Akademickiej, nie miała najmniejszego zainteresowania, ani interesu, aby zajmować się tymi, którzy „S” tworzyli i pozostali jej ideałom wierni. (https://wobjw.wordpress.com/2009/12/30/solidarnosc-uj-a-czarna-ksiega-komunizmu-w-nauce-i-edukacji/).

W gruncie rzeczy nie wiem co myśleć o „S” UJ w Zaduszki, bo niby „S” żyje, ale czy to jest naprawdę „S”, w której zakładaniu brałem udział na poziomie Koła https://lustronauki.wordpress.com/2015/10/30/stadium-narodzin-solidarnosci-krakowskiego-srodowiska-akademickiego-na-wystawie/, a nie wozu, który miał doprowadzić do lepszej, solidarnej Polski, a doprowadził do Polski podwyżkowej – dla tych co na wozie ?

Ja od lat nie jestem członkiem „S” ( bo masochistą nie jestem), ale od lat zajmuję się tym czym moim zdaniem winny zajmować się związki zawodowe, w tym akademicka „S” – tzn. monitoruję patologie akademickie prowadzące do śmierci uniwersytetu, wspieram jak mogę ‚akademików’ https://nfapat.wordpress.com/ ze wszystkich ośrodków (także z UJ),  którzy są nękani przez tych ‚co na wozie’ (mobbing akademicki – https://nfamob.wordpress.com/) , walczę o naprawę systemu nauki i szkolnictwa wyższego – nie dla poprawienia samopoczucia tych co na wozie, tylko dla poprawienia pozycji nauki i edukacji, aby była bardziej przydatna dla kraju.

W gruncie rzeczy stanowię jednoosobowy Niezależny Samorządny Związek Zawodowy Solidarność z ‚akademikami’ krzywdzonymi i pragnącymi pozytywnych dla Polski zmian. [Sporo zgłoszeń z wielu ośrodków akademickich z całego kraju, także z UJ]

Od lat próbuję zainteresować tą działalnością także „S” UJ ( przesyłam regularnie linki do niemal wszystkich moich tekstów ‚akademickich’ – pod uwagę i merytoryczną dyskusję. Setki linków/tekstów i zero reakcji ! Reagowali ministrowie, rektorzy różnych uczelni, ale nie „S” UJ !

Tak wygląda solidarność akademicka. Na szczeblu krajowym „S” reakcje były https://blogjw.wordpress.com/2010/07/21/list-od-b-przewodniczacego-krajowej-sekcji-nauki/, szczególnie przed ok. 10 laty (podczas walki o solidarnościowy projekt ustawy, który wspierałem ) ale na szczeblu UJ – zero reakcji.

Fakt, że moje teksty nie mówią o podwyżkach dla tych co na wozie, ale o podwyższaniu poziomu nauki i edukacji,  co by spowodowało, że wielu z wozu by musiało zejść.

Ja nie walczyłem/walczę o zachowanie praw nabytych przez TW, k.o., b. PZPR, mobberów, plagiatorów, kłamców, nepotów itd itp. Wręcz przeciwnie.

Podnosiłem natomiast przywrócenie praw utraconych bezprawnie, niemerytorycznie,  przez ‚akademików’, także tych co „S” tworzyli. Ale to nie jest/było sprawą interesującą dla ‚S” ! więc kontaktu nie było/nie ma.

Jan Paweł II (1987) – „Solidarność – to znaczy: jeden i drugi, a skoro brzemię, to brzemię niesione razem, we wspólnocie. A więc nigdy: jeden przeciw drugiemu, jedni przeciw drugim” .

Zasadne jest zatem pytanie – czy w sensie nadanym przez JP II jest „Solidarność’, czy jej nie ma – bo umarła?

Ja mimo wszystko staram się działać bezinteresownie ( pro publico bono ! – tzn. dla dobra publicznego, a nie własnego) na rzecz reanimacji nie tylko nauki, ale i „S” UJ [Nauka w Polsce wymaga reanimacji – pikieta ‚S’ na inaugurację roku akademickiego na UJ – https://wkrakowie2012cd.wordpress.com/2012/10/01/nauka-w-polsce-wymaga-reanimacji-pikieta-s-na-inauguracje-roku-akademickiego-na-uj/

Andrzej Zybertowicz – Dokąd zmierza Polska, dokąd zmierzasz Ty -https://wkrakowie2013.wordpress.com/2013/10/09/andrzej-zybertowicz-dokad-zmierza-polska-dokad-zmierzasz-ty/.]

podnoszę potrzebę poznania historii i teraźniejszości środowiska akademickiego zalecając stosowanie metodologii geologicznej w tym procesie poznania https://blogjw.wordpress.com/2012/10/08/dlaczego-historycy-nie-chca-sie-uczyc-od-geologow/

Uważam zatem, że przed walką o podwyżki, którą ‚ S’ prowadzi,  należałoby:

  • sporządzić listy członków „S”, którzy zostali wyrejestrowani z systemu akademickiego w I PRL [ do dziś pozostają nieznani i nic mi nie wiadomo aby ‚S’ podjęła jakiekolwiek kroki w kierunku poznania]

  • sporządzić listy członków „S” , którzy pozostali poza systemem akademickim, także w II PRL i nadal pozostają nieznani, oczywiście bez podwyżek, bo jak ktoś jest poza rejestrem to podwyżki (ani cokolwiek) mu się nie należą

  • sporządzić listy organizatorów Wielkiej Czystki Akademickiej u schyłku I PRL [ pozostają nieznani i nic mi nie wiadomo aby ‚S; podjęła jakiekolwiek kroki w kierunku poznania]

  • sporządzić listy akademickich tajnych współpracowników systemu kłamstwa w I PRL [pozostają nadal na etatach, są słabo znani i nic mi nie wiadomo aby ‚S’ podjęła jakiekolwiek kroki w kierunku lepszego poznania] z wyszczególnieniem stanowisk jakie pełnią/pełnili w I PRL i pełnią w II PRL oraz płac, o podwyżki których walczy ‚S’

  • sporządzić listy akademickich jawnych współpracowników systemu kłamstwa w I PRL [pozostają nadal na etatach, są słabo znani lub nieznani i nic mi nie wiadomo aby ‚S’ podjęła jakiekolwiek kroki w kierunku lepszego poznania, z wyszczególnieniem stanowisk jakie pełnią/pełnili w I PRL i pełnią w II PRL oraz płac, o podwyżki których walczy ‚S’]

  • sporządzić listy akademików [i ich płac, o podwyżki których walczy „S”] zarejestrowanych w systemie akademickim w wyniku ustawianych na nich ‚konkursów’ na etaty [z wyszczególnieniem stanowisk jakie pełnią w II PRL oraz płac, o podwyżki których walczy ‚S’]

To tak na początek działalności reanimacyjnej,  tak nauki, jak i „S”,  aby było choćby wstępne rozeznanie o co i dla kogo walczyć związkowo.

Ponieważ dziś Dzień Zaduszny – Dzień Pamięci to jeszcze jedno zadanie dla reanimowanej „S” , aby Akademicki Dzień Pamięci skoncentrowany na Sonderaktion Krakau

Akademicki Dzień Pamięci

[http://www.uj.edu.pl/kalendarz/-/journal_content/56_INSTANCE_5De61CKaqzOl/10172/104975341]

rozszerzyć na pamięć o tych, o których pamięć jest bardzo niewygodna dla władz ( i nie tylko władz)

– o wyklętych w okresie instalacji systemu komunistycznego

tablica-win

https://blogjw.wordpress.com/2013/02/22/o-zolnierzach-wykletych-wykletych-takze-przez-rektorow/

a także w okresie jego trwania .https://lustronauki.wordpress.com/tag/uj/

Pamięć Uniwersytetu

( http://www.archiwum.uj.edu.pl/projekty-auj/pamiec-uniwersytetu – ta Pamięć, takich nie obejmuje !)

Lektura pomocnicza – bibliografia jednoosobowego Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Solidarność utrzymywanego głównie z własnych składek (własnej pracy) członkowskich.

NIEZALEŻNE FORUM AKADEMICKIE

http://www.nfa.pl/

LUSTRACJA I WERYFIKACJA NAUKOWCÓW PRL

http://lustronauki.wordpress.com/

ETYKA I PATOLOGIE POLSKIEGO ŚRODOWISKA AKADEMICKIEGO

http://nfaetyka.wordpress.com/

MEDIA POD LUPĄ NFA

http://nfajw.wordpress.com/

NIEZALEŻNE FORUM AKADEMICKIE – SPRAWY LUDZI NAUKI

http://nfapat.wordpress.com/

MEDIATOR AKADEMICKI KONTRA MOBBING

http://nfamob.wordpress.com/

NIEZALEŻNE FORUM AKADEMICKIE – WHO IS WHO

http://nfawww.wordpress.com/

Blog akademickiego nonkonformisty

https://blogjw.wordpress.com/

Witryna Obywatelska Józefa Wieczorka (archiwum) – http://wobjw.wordpress.com/.

Książki:

Drogi i bezdroża nauki w Polsce. Analiza zasadności wprowadzenia w Polsce zaleceń Europejskiej Karty Naukowca i Kodeksu postępowania przy rekrutacji naukowców (2008),

Mediator akademicki jako przeciwdziałanie mobbingowi w środowisku akademickim (2009),

Etyka i patologie polskiego środowiska akademickiego (2010),

Patologie akademickie pod lupą NFA (2011) ,

Patologie akademickie po reformach (2012)

dostępne także w internecie na stronie http://www.nfa.pl/

zwarte zbiory tekstów:

Wielki Jubileusz Uniwersytetu Jagiellońskiego -2014

https://jubileusz650uj.files.wordpress.com/2014/12/wielki-jubileusz-uniwersytetu-jagielloc584skiego-pod-choinkc499-roku-2014.pdf

Józef Wieczorek – Kryzys uniwersytetu w ujęciu polemicznym z Prof. Piotrem Sztompką 2014

https://jubileusz650uj.files.wordpress.com/2014/11/jc3b3zef-wieczorek-kryzys-uniwersytetu-w-ujc499ciu-polemicznym-z-prof-piotrem-sztompkc485.pdf

Moje boje – Blogosłowie dysydenta akademickiego Tom 1

https://blogjw.wordpress.com/2015/05/05/moje-boje-blogoslowie-dysydenta-akademickiego-tom-1/

Moje boje – Blogosłowie dysydenta akademickiego Tom 2

https://blogjw.wordpress.com/2015/05/26/moje-boje-blogoslowie-dysydenta-akademickiego-tom-2/

Moje boje – Blogosłowie dysydenta akademickiego Tom 3

https://blogjw.wordpress.com/2015/06/08/moje-boje-blogoslowie-dysydenta-akademickiego-tom-3/

Moje boje – Blogosłowie dysydenta akademickiego – Tom 4

https://blogjw.wordpress.com/2015/06/16/moje-boje-blogoslowie-dysydenta-akademickiego-tom-4/

Moje boje – Blogosłowie dysydenta akademickiego Tom 5

https://blogjw.wordpress.com/2015/06/28/moje-boje-blogoslowie-dysydenta-akademickiego-tom-5/

(kolejne tomy w opracowaniu)

Moje boje – Archiwum prasowe dysydenta akademickiego

https://blogjw.wordpress.com/2015/08/13/moje-boje-archiwum-prasowe-dysydenta-akademickiego/

Moje boje – Archiwum lustracyjne dysydenta akademickiego – Tom A

https://blogjw.wordpress.com/2015/08/27/moje-boje-archiwum-lustracyjne-dysydenta-akademickiego-tom-a/

Moje boje – Archiwum lustracyjne dysydenta akademickiego – Tom B

https://blogjw.wordpress.com/2015/08/31/moje-boje-archiwum-lustracyjne-dysydenta-akademickiego-tom-b/

Moje boje – Archiwum lustracyjne dysydenta akademickiego – Tom C

https://blogjw.wordpress.com/2015/09/08/moje-boje-archiwum-lustracyjne-dysydenta-akademickiego-tom-c/

Archiwum http://niepoprawneradio.pl/ nagrania licznych tekstów i dyskusji o problematyce akademickiej ( część dostępna też na ‘niepoprawnym’ kanale na YouTube-Niepoprawne Radio PL– JÓZEF WIECZOREK | Akademickie patologie –http://www.youtube.com/playlist?list=PLVEXBZAfiKyt9kjvqbVQGEzBJsEsI028_

Także dokumentacje niezależnych i patriotycznych a także akademickich wydarzeń w Krakowie, i nie tylko, w formie fotoreportaży (zdjęcia i wideo) na licznych stronach internetowych

(aktualizowane)

Józef Wieczorek w Krakowie (i nie tylko) w 2015

https://wkrakowie2015.wordpress.com/

Wojtek z Armii Andersa w krakowskim Parku Jordana

http://pomnikwojtek.wordpress.com/

Wielki Jubileusz Uniwersytetu Jagiellońskiego

W trosce o Uniwersytet i prawdę oraz pamięć współczesnych i potomnych

http://jubileusz650uj.wordpress.com/

Żołnierze Niezłomni w Parku Jordana w Krakowie

Pomniki „Żołnierzy Wyklętych” w systemie komunistycznym,

uhonorowanych w Galerii Wielkich Polaków XX wieku

http://niezlomniwparkujordana.wordpress.com/

(archiwalne):

Józef Wieczorek w Krakowie (i nie tylko) w 2014

FOTOkronika wydarzeń niezależnych i patriotycznych http://wkrakowie2014.wordpress.com/ ; https://wkrakowie2014cd.wordpress.com/

Józef Wieczorek – W Krakowie (i nie tylko) w 2013 roku

http://wkrakowie2013.wordpress.com/

W Krakowie (i nie tylko) w 2012 roku – cd.

http://wkrakowie2012cd.wordpress.com/

W Krakowie ( i nie tylko) w 2012 r.

http://wkrakowie2012.wordpress.com

W Krakowie (i nie tylko)

http://wkrakowie.wordpress.com/

W Krakowie i okolicach

http://krakjw.wordpress.com/

Krakowianie solidarni z Gruzją – Reakcja krakowian na łamanie praw człowieka w Gruzji

http://gruzjakrakow.wordpress.com/

Krzyż Pamięci Jana Pawła II na krakowskich Błoniach

http://krzyz.wordpress.com/

kanał na YouTube http://www.youtube.com/

jwfoto- http://www.youtube.com/user/jwfoto

Pamięci skreślonych z uczelni w systemie komunistycznym i wymazanych z historii w III RP

teczki 8

Pamięci skreślonych z uczelni w systemie komunistycznym

i wymazanych z historii w III RP

Pamięć o ofiarach polityki nazistowskiej jest przywracana po latach, nawet na uczelniach, czego dowodem jest projekt „Skreśleni” realizowany w Uniwersytecie Wrocławskim (Pamięci skreślonych, http://www.uni.wroc.pl/wiadomo%C5%9Bci/historia/pami%C4%99ci-skre%C5%9Blonych). – por. także  Kiedy spadkobiercy systemu komunistycznego rozliczą się ze swoich win ?)

Pamięć o ofiarach polityki komunistycznej na uczelniach do tej pory jest niepożądana.

Uniwersytety polskie ( i nie tylko uniwersytety) – choć są prawnymi następcami peerelowskich uczelni i spadkobiercami ich historii, ponoszą odpowiedzialność -co najmniej moralną – za decyzje poprzedników. Do tej pory jednak nie uczciły ofiar totalitarnej ideologii komunistycznej PRLu tj. osób, które w latach 1944 – 1989 zostały wydalone z uczelni jako stanowiące zagrożenie dla uczelni, dla systemu komunistycznego, dla formowania nowego socjalistycznego człowieka, negatywnie zdaniem komunistycznych kolaborantów wpływając na młodzież akademicką, wykazując niewłaściwą dla systemu komunistycznego etykę, niezłomną nonkonformistyczną postawę, ucząc myślenia i to krytycznego, nie hańbiąc się przynależnością do organizacji komunistycznych, a wiążąc się z organizacjami dla komunistycznego systemu stanowiącymi zagrożenie.

Nieznany jest termin kiedy uczelnie wydadzą oficjalne oświadczenie, że pozamerytoryczne decyzje usuwania nauczycieli akademickich z uczelni uznają za niebyłe i z tego powodu nieposiadające mocy prawnej.

Kiedy zachowają się jak trzeba ?

Kiedy nastąpi choćby symboliczne upamiętnienie tych osób oraz potępienie bezprawia oraz naruszającego prawa człowieka politycznego prześladowania, jakie stało się udziałem środowiska akademickiego w PRLu ?

Kiedy zbadane zostaną dokumenty i zostaną wysłuchani pokrzywdzeni dla ustalenia listy osób poszkodowanych przez uczelnie realizujące politykę czystek akademickich ?

Ze względu na czystki akademickie w PRLu na początku III RP powstała luka pokoleniowa a beneficjenci czystek zaczęli obsadzać liczne wolne etaty. Wydalonych z uczelni do pracy na ogół nie przywrócono, wyroków eksmisji nie anulowano, nie ujawniono członków komisji czyszczących uczelnie z elementu niewygodnego, a ‚papiery’ do tej pory zaaresztowano.

Beneficjenci czystek całkiem potracili pamięć potrzebną do realizowania misji uniwersytetu. Nie bez przyczyny po wydaleniu z uczelni pasjonatów akademickich doszło do kryzysu uniwersytetu. (Józef Wieczorek – KRYZYS UNIWERSYTETU w ujęciu polemicznym z prof. Piotrem Sztompką -https://blogjw.wordpress.com/2014/11/17/jozef-wieczorek-kryzys-uniwersytetu-w-ujeciu-polemicznym-z-prof-piotrem-sztompka/)

Jednym ze sposobów na uzupełnienie kadr były szybkie kariery akademickie beneficjentów czystek, co sprawiło, że w całej Polsce nastąpiła dewaluacja wykształcenia uniwersyteckiego.

W III RP reprodukowane są (pseudo-, niby-) elity akademickie, polityczne, gospodarcze, medialne nie dające sobie rady ani z utrzymaniem należytego poziomu uczelni, ani z rządzeniem dużym europejskim krajem, ani z informowaniem społeczeństwa o jego stanie i historii.

Takie są skutki polityki kadrowej w PRLu.

Na podstawie ‚prawa’ lat 80-tych uproszczono procedury relegowania niewygodnych pracowników, bez konieczności podania merytorycznych przyczyn relegowania, bez potrzeby ujawniania składów komisji weryfikacyjnych – do dnia dzisiejszego nieznanych.

Do tej pory nie oszacowano ilu nauczycieli akademickich opuściło uczelnie w czasach PRL u z przyczyn pozamerytorycznych, do jakiego stopnia zniszczono warsztaty ich pracy. Nie określono jakie straty poniosły poszczególne uczelnie, poszczególne dyscypliny naukowe.

Nie zbadano procedur wydalania niewygodnych pracowników uczelni, roli Ministerstwa Spraw Wewnętrznych, roli PZPR i stopnia kolaboracji władz uczelni/środowiska akademickiego podejmujących działania i prowadzących procedury wydalania nauczycieli akademickich z uczelni.

Nie zbadano archiwów uczelnianych dla poznania decyzji uczelnianych komisji, stopnia zniszczenia zasobów archiwalnych, ani nie poznano faktów, ani opinii osób pokrzywdzonych, nawet jeśli uczelnie realizują projekty typu „Pamięć uniwersytetu” np. na UJ – http://www.archiwum.uj.edu.pl/projekty-auj/pamiec-uniwersytetu.

Nawet jak opinie pokrzywdzonych poznawano/nagrywano to nie są one publicznie ujawniane, zapewne mają odejść w niepamięć o haniebnych poczynaniach uniwersytetu.

Oficjalne badania nad pokrzywdzonymi w PRL prowadzone np. na UJ przyniosły kompromitujące dla badających/badania popularyzujących rezultaty, gdyż z badań tych wykluczono osoby pokrzywdzone ! http://wobjw.wordpress.com/2010/01/01/powracajaca-fala-zaklamywania-historii/).

Podobnie rzecz się ma jeśli chodzi o badania prowadzone przez pracowników/współpracowników IPN, które są okrojone do archiwów SB bez należytego poznania archiwów PZPR, a przede wszystkim uczelnianych. Dochodzi się do absurdalnych wniosków, że nikt w PRL na uczelni (np. przypadek UJ ) nie został pokrzywdzony ! Taki był rzekomo skutek działań służb bezpieczeństwa i współpracowników ‚ochraniających’ uczelnie.

https://blogjw.wordpress.com/2012/11/07/no-coz-czlonkiem-lozy-to-ja-nie-jestem/, https://blogjw.wordpress.com/2013/02/12/kolejne-pytania-w-sprawie-jagiellonczyka/)

W Polsce tematy np. postawy senatów uczelni wobec instalacji systemu komunistycznego, haniebnej postawy rektorów wobec swoich kolegów z podziemia niepodległościowego, przebiegu i skutków Wielkiej Czystki Akademickiej u schyłku PRLu nie były przedmiotem szerszych badań naukowych, debat, potępienia przez środowiska akademickie. Te ciemne karty historii są całkowicie pomijane https://blogjw.wordpress.com/2009/03/25/lustracja-dziejow-uniwersytetu-jagiellonskiego/, jak i wymazywane z historii są ofiary czystek akademickich w okresie komunistycznym.

Z tymi ciemnymi i haniebnymi kartami historii uczelnie muszą się jednak kiedyś zmierzyć, tym bardziej, że uczelnie prawnie i moralnie odpowiadają za te wydarzenia.

Uniwersytety z kryzysu nie zdołają się wydostać jeśli będą budować swoją tożsamość i przyszłość na kłamstwie.

Wspomnienie przedzaduszkowe o śp. profesorze UJ i nieboszce – ‚nauce polskiej’

Wspomnienie przedzaduszkowe

o śp. profesorze UJ i nieboszce – ‚nauce polskiej’

Komitet ds. Opieki nad Grobami Profesorów UJ prowadzi listę pamięci profesorów UJ, którzy już odeszli, aby pamięć o nich jednak pozostała.

M.in. jest notatka o Alojzym Althcie znanym i zasłużonym geologu XIX wiecznym ( np. Alojzy Alth – Jego miłością była geologia) , z którego prac paleontologicznych korzystałem i w końcu wieku XX .

Prof. Alojzy ALTH

1819-1886

Geolog, profesor mineralogii. Twórca Katedry Geologii UJ. Autor pierwszego podręcznika mineralogii napisanego w języku polskim, a także pierwszego obszernego opisu Doliny Chochołowskiej oraz skał okolic Czerwonych Wierchów. Znane są też jego prace dotyczące jury Niżniowa na Podolu. Zebrał bogatą kolekcję skamieniałości sylurowo-dewońskich z Podola, która nie dotrwała niestety do czasów współczesnych. W 1876 zainicjował wydanie Atlasu Geologicznego Galicji. Członek kilkunastu Towarzystw Przyrodniczych. Był też uznanym prawnikiem i równolegle do pracy na Uniwersytecie Jagiellońskim prowadził praktykę prawniczą. Miejscem spoczynku jest cmentarz Rakowicki, kw. Q, płn. wsch.”

Tak się składa, że w pracy naukowej zajmowałem się skamieniałościami jurajskimi, a Alojzy Alth był autorem znanej monografii faun jurajskich z Niżniowa na Podolu. (Alth, A. 1881. Wapień niżniowski i jego skamieliny. Pamiętnik Akademii Umiejętności w Krakowie, Wydział Matematyczno-Przyrodniczy 6,) z której nieraz korzystałem, zarówno przy pisaniu pracy magisterskiej, jak i doktorskiej ( a także później).

Alojzy Alth prowadził też badania nad paleozoikiem Podola i miał ogromny zbiór skamieniałości z pogranicza syluru i dewonu.

Słyszałem od starszych kolegów, że zbiór ten znajdował się jeszcze w okresie powojennym w zakładzie geologii na ul. Św. Anny 6. Podobno po wojnie, chyba po r. 1950, zbiorami tymi zainteresował się młody wówczas, a później sławny amerykański badacz paleozoicznych skamieniałości, szczególnie brachiopodów – Arthur Boucot. Nie udało mu się przekroczyć granicy z Ukrainą, aby zbadać te warstwy, którymi w XIX wieku zajmował się Alojzy Alth. Na całe szczęście zbiory Altha przetrwały wojnę i mógł przynajmniej je badać  w Krakowie.

Z częścią zbiorów A. Altha z Podola mogłem się zapoznać w Instytucie Nauk Geologicznych UJ na ul. Oleandry 2a, w 2 poł. lat 70-tych, kiedy rozpoczynałem wykłady z geologii historycznej dla studentów geologii. Stan tych zbiorów był opłakany, bez etykietek, i w ramach porządków część tych unikalnych okazów paleontologicznych była wyrzucana na ‚hałdę’ przed instytutem – aby je następnie całkowicie usunąć.

Własnymi rękoma te okazy zbierałem z hałdy i starałem się ocalić je od całkowitego zniszczenia. To co się udało zidentyfikować kierowałem do zbiorów dydaktycznych, aby był z nich jakiś pożytek dla studentów. W latach 80-tych zabierałem studentów do muzeum geologicznego przy instytucie i opowiadałem im ( w ramach negatywnego oddziaływania na młodzież akademicką) jakie są losy zbiorów naukowych w PRL.

W notce na stronie UJ czytamy ‚Zebrał bogatą kolekcję skamieniałości sylurowo-dewońskich z Podola, która nie dotrwała niestety do czasów współczesnych’  Niestety nie podano, że nie przetrwały do czasów współczesnych z powodu poczynań zarządzających geologią na UJ w PRL, gdy zarządzającego Krakowem podczas okupacji niemieckiej Hansa Franka – przetrwały.

Niestety taki jest los wielu zbiorów naukowych pozostających pod władzą ‚uczonych’ formowanych w PRL. Niestety taki jest też los części moich zbiorów jurajskich, bo po usunięciu z UJ w wyniku symbiotycznych działań operacyjnych PZPR-SB- nomenklaturowe władze uczelni ( o czym nie chce się pamiętać i się nie pisze, nie mowi) przystąpiono też do niszczenia moich zbiorów i wszelakiej pamięci o tym, który dla UJ poświęcił wiele najlepszych lat swego życia.

Dla niszczenia nauki w Polsce, wcale nie jest potrzebna okupacja – ‚swoi’ zrobią to lepiej, bo wiedzą gdzie i jak to zrobić.

W dniu  Wszystkich Świętych

Ten jedyny znicz to postawiony przeze mnie , a właściwie mojego syna (bo tak go uczę ‚nienawidzieć’  profesorów ) . UJ,  jak i PAU,  realizując rozmaite programy pamięci, historii, tak dba o groby swoich profesorów – jak widać. Żadnym brakiem pieniędzy tego nie da się usprawiedliwić (podobnie jak wczesniejszego niszczenia zbiorów profesora).

Wygaszanie prawdy

Rozkaz: ZGASIĆ PAMIĘĆ!

 

Jakoś mi te sceny przypominają również akademickie piece pamięci, funkcjonujące nadal także w systemie III RP mimo problemów energetycznych i kadrowych.

Muzeum Sybiraków

W kościele pod wezwaniem Ducha Świętego w Białymstoku od jedenastu  lat istnieje Muzeum Sybiraków’, które miałem okazję zwiedzić w te wakacje. Warto tam zajrzeć, aby nie zapomnieć o  losach  Polaków i poznać zaanagażowanie kustoszek muzeum   w przechowywanie pamięci.

IMG_5870


IMG_5903


IMG_5902

IMG_5906IMG_5908

IMG_5935IMG_5931IMG_5873IMG_5876IMG_5879

IMG_5918IMG_5923

IMG_5884

IMG_5887

skanuj0005