Czy Wikipedia stanowi zagrożenie dla edukacji ?

Jak ważną pomoc edukacyjna w dzisiejszych czasach stanowi Wikipedia może świadczyć „Ostrzeżenie dla uczniów! Odróbcie wcześniej lekcje…’ jakie napisał twórca Wikipedii, gdyż Wikipedia protestując przeciwko złemu prawu przestanie jednego dnia działać ! (PROTEST PRZECIWKO KONTROWERSYJNYM USTAWOM W USA

Jednym słowem – bez Wikipedii w szkołach – ani rusz.

Jest jednak dylemat czy brak Wikipedii (nawet jednodniowy) stanowi zagrożenie dla edukacji, czy też poważne zagrożenie dla edukacji stanowi permanentny dostęp do Wikipedii bo i takie głosy się zdarzają i to wcale nie tak rzadko ?

Fakt, że Wikipedię tworzą nie licencjonowani ‘profesorowie ‘ lecz otwarte społeczeństwo  samo wydające licencje na tworzenie haseł do Wikipedii i to osobom często /zwykle bez tytułów, może budzić obawy o zawartość tej encyklopedii. Ale czy zasadnie ?

Poniekąd tak. Wiele haseł zawiera błędy, nieścisłości, można wprowadzić na jakieś czas ( nawet długi) różne brednie ( te łatwiej wykryć), czy po prostu nieprawdziwe dane. Ale czy inne – np. Papierowe/internetowe encyklopedie, podręczniki i in. pomoce naukowe, tworzone przez licencjonowanych ‘profesorów’ ich nie zawierają ?

Zwykle uważa się, że te tradycyjne encyklopedie są bardziej wiarygodne, ale czy na pewno ? Każdy jak sobie porówna hasła z Wikipedii i np. Encyklopedii PWN zauważy, że ta poważniejsza, naukowa encyklopedia jakby nie nadążała za rozwojem wiedzy, a ponadto jakby była cenzurowana ( albo odgórnie, albo autonomicznie przez autorów haseł). Więc nie jest to takie znakomite źródło. Jak się porówna np. hasła o polskich naukowcach, to na podstawie haseł encyklopedii PWN nie sposób zrozumieć, dlaczego nasze elity są takie kiepskie i gdzie były/są umocowane . Trudno znaleźć informacje kto był towarzyszem ( PZPR) , a tym bardziej kto TW co tak bardzo wielu pomagało w oficjalnych karierach. A taka wiedza jest jednak ważna bo pokazuje jak się robi kariery w nauce i jaka jest wiarygodność ‘poszukiwaczy prawdy’ . Z Wikipedii można się tego dowiedzieć, a z encyklopedii PWN – nie, więc która z nich stanowi zagrożenie dla edukacji ? Oczywiście to tylko jeden wybrany przykład, który mi się nasunął przy konstruowaniu strony Lustracja i weryfikacja naukowców PRLale chyba znamienny. Można by takie przykłady mnożyć.

Jeszcze gorzej w konfrontacji z Wikipedią wypadają niektóre podręczniki czy dzieła naukowe, do opanowania przez młodzież zalecane/wymagane a w których nieścisłości, braki, czy po prostu farmazony są nader częste.

Ze względu na nieraz kiepski poziom podręczników powołana została nawet

Komisja PAU do Oceny Podręczników Szkolnych

Niestety o kompetencjach ograniczonych nie obejmujących podręczników bardziej zaawansowanych, dla młodzieży studenckiej/ czy przed-studenckiej przeznaczonych stąd wystąpienia o wycofanie z obiegu edukacyjnego takich wadliwych i szkodliwych dla edukacji dzieł są bezskuteczne ( np. List do Polskiej Akademii Umiejętności w sprawie wycofania z obiegu edukacyjnego ‘Dziejów Uniwersytetu Jagiellońskiego’

Z uporem maniaka powracam przy takich okazjach do ‘arcydzieła’ – ‘ Dzieje Uniwersytetu Jagiellońskiego ‘ List otwarty do Prezesa Polskiej Akademii Umiejętnościi cytowane tam teksty), gdyż jest to bardzo dobry przykład jak negatywnie na edukację młodego pokolenia może wpływać dzieło, które wychodzi spod pióra/redakcji/opinii profesorów uważanych za wybitnych i z uczelni wzorcowej dla innych. W konsekwencji każdy by chciał osiągnąć taki poziom. I to jest dopiero zagrożenie ! Szczególnie jak ktoś jest zdolny i to ( te bzdury) opanuje ! Czy zdoła się tego oduczyć przed emeryturą ? A co będzie jak sam zacznie innych tego nauczać i podobne bzdury rozpowszechniać i opanowania ich wymagać ? To jest dopiero katastrofa.

Z nauką z Wikipedii przynajmniej nie ma przymusu. Nikt nie narzuca jej opanowania, ba ostrzega się przed nieścisłościami, błędami, koniecznością cytowania źródeł itp..

A czy próbował ktoś otwarcie ostrzegać przed nieścisłościami/ błędami/ brakami w dziełach/podręcznikach uczonych do opanowania/wierzenia podanymi ? Ja próbowałem i to przez kilkadziesiąt już lat, na przestrzeni ostatnich wieków, z konsekwencją wykluczenia z systemu ( wielki to zaszczyt i uznanie) i z przekonaniem że tak się postąpi z niemal każdym kto by tak o należytą edukację się martwił/wstępował/zabiegał.

Niezrozumiała do końca jest przy tym troska o poziom młodzieży korzystającej z Wikipedii przy (niemal)całkowitym braku troski o profesorów korzystających z Wikipedii i to bezkrytycznie, ba całe fragmenty Wikipedii plagiatujących ! ( Prof. Kamela-Sowińska i plagiat z Wikipedii ) i uważających się za ofiary Wikipedii (gdyby jej nie było to by jej nie plagiatowali ! rzecz jasna)

Tak, tak – to nie jest tak, że uczniowie/studenci zżynają z Wikipedii jak mają coś do domu zadane, to robią też profesorowie /autorytety dla tych uczniów/studentów jak mają jakąś publikację ‘naukową’ przygotować ! I to dopiero jest problem, zagrożenie dla edukacji, ale bynajmniej nie nagłaśniane.

Sama treść tekstów niekoniecznie musi stanowić zagrożenie dla edukacji jeśli funkcjonuje zmysł krytyczny, ale przez lata edukacji tępiono krytyczne myślenie, stąd wyrosły pokolenia bezkrytycznych – takie postawy były preferowane, tak te pokolenia uformowano . I to szczególnie na szczeblach ‘profesorskich’. Zanik krytyki naukowej widać i w czasopismach naukowych i na konferencjach/sympozjach, posiedzeniach, co jest tylko jasnym, przewidywanym od dawna skutkiem wycinania z systemu tych , którzy by się ośmieli krytykę i to merytoryczną przeprowadzić,.szczególnie krytykę decydentów akademickich.

Tam się kończy nauka, gdzie się kończy możliwość krytyki naukowej, a więc, czy to co jest u nas uprawiane to jest nauka ?

Czy to co powstaje po jej zakończeniu to jest taka post-nauka (jak się ostatnio mówi) ? – taka bezkrytyczna twórczość uprawiana przez osobników utytułowanych, nagradzana przez osobników w togach i gronostajach, którzy osiągnęli często szczyty po takiej tffu-rczości.

Zamiast narzekać na poziom Wikipedii, na jej szkodliwe oddziaływanie, czy nie byłoby lepiej stworzyć coś bardziej doskonałego, najbardziej nowoczesnego, aby ta pomoc była wiarygodnym i najlepszym źródłem do odrabiania lekcji ( i to nie tylko wtedy gdy Wikipedia strajkuje !) i cytowania w publikacjach.

Chyba coś jednak nie gra w tych zespołach licencjonowanych mędrców skoro czegoś takiego do tej pory nie zdołali stworzyć ? Czy są oni wiarygodni? czy nie stanowią zagrożenia dla edukacji?

I na koniec przesłanie – ostrzeżenie dla uczniów/studentów/asystentów/’prostych ludzi’: Nie wierzcie bezkrytycznie w to co piszą profesorowie PRL/III RP.

Nikt nikogo nie może zwolnić z obowiązku krytycznego myślenia.

Jaki majątek na sprzedaż ma świat akademicki ?

Pod koniec ubiegłego roku PAP podał wiadomość o kontroli NIK w instytutach badawczych, z której wynika, że instytuty badawcze zarabiają, ale nie na efektach swej pracy.( NIK: instytuty badawcze zarabiają, ale nie na efektach swej pracy, PAP – Nauka w Polsce, 16.12.2011,  NIK o gospodarowaniu majątkiem przez instytuty badawcze – informacje szczegółowe (plik PDF)

Informacja bulwersująca, ale dalekim, społecznym echem się nie odbiła.

W końcu jeśli podatnik płaci na badania, w części finansuje instytuty badawcze/naukowe/uczelnie, to te instytucje winny mieć jakieś efekty tej pracy, a społeczeństwo winno mieć jakąś kontrolę nad uzyskiwaniem tych efektów.

A tu – nic. Nakłady są – efektów społecznie użytecznych – brak.

Dla każdego jest jasne, że własność intelektualną można sprzedać jeśli ta własność istnieje i jest na nią zapotrzebowanie. Widocznie kadry badawcze tej własności nie mają, albo w nikłej ilości, stąd instytuty zarabiają na tym co mają – a mają nieruchomości, więc tym handlują. I nawet nieźle na tym wychodzą jak wynika zresztą z raportu NIK w gruncie rzeczy pozytywnego dla instytutów badawczych. Skoro przynoszą dochody to źle nie jest, a że społeczeństwo z tych dochodów nie ma pożytku to zupełnie inna sprawa. Konieczna jest niewątpliwie nie tylko NIK-owska, ale i społeczna kontrola tego co robią instytucje ‘badawcze’. 

Kontrola NIK nie objęła uczelni, ale jak można zobaczyć w każdym akademickim mieście ( których w Polsce nie jest mało, a chyba najwięcej w Europie) uczelnie stawiają nieruchomości na potęgę. Jest boom na rozwój nieruchomościowy uczelni, mimo że idzie niż, więc kto te nieruchomości zapełni ? Czy brać akademicka ? Czy może Chińczycy, po których wyprawiają się od lat rektorzy polskich uczelni ? (por -Na uczelniach strach i trwoga, czyli lekko nie jest )

Jak do tej pory, mimo ogromnego potencjału demograficznego Chin, jakoś Chińczycy rzadko na polskich uczelniach się pojawiają. Może wiedzą, co one sobą reprezentują ? Chińczycy są pracowici, a nasze uczelnie świetnie przygotowują,  ale do bezrobocia, więc taka oferta chyba nie jest dla nich atrakcyjna.

Same nieruchomości nie wystarczą, aby je zapełnić Chińczykami. Trzeba im dostarczyć też akademicki majątek intelektualny,  a z tym dobrze nie jest,  więc Chińczycy wybierają uczelnie amerykańskie, które mają zarówno nieruchomości,  jak i potencjał/majątek intelektualny, natomiast uczelnie funkcjonujące jako agencje nieruchomości – obchodzą dalekim kołem.

Chińczycy po studiach/pracy na uczelniach amerykańskich często wracają do kraju, który nie stawia dla nich barier – wręcz przeciwnie. Biorą się zatem do roboty, aby zarobić na swojej pracy, także intelektualnej.

A Polacy jeśli wyjeżdżają i to licznie na uczelnie zachodnie, często nie wracają, bo i nie mają do czego ( Obawa polskich naukowców przed powrotem do kraju: habilitacja, niejasne warunki awansu, skostniała struktura)  i nikt ich w kraju nie chce. W kraju tworzy się bariery na wypadek gdyby im się jednak zachciało do kraju wracać (np. http://nfapat.wordpress.com/category/sprawa-zbigniewa-ben-zylicza/ , http://nfapat.wordpress.com/category/sprawa-lidii-smentek/ ……) 

Można sądzić, że nieruchomości uczelniane, tak rosnące jak grzyby po deszczu, nie zapełnią się studentami, bo ich będzie coraz mniej i odnosi się wrażenie, że uczelnie przygotowują się na przetrwanie – nie będzie można zarabiać na studentach, to trzeba mieć nieruchomości do zarabiania. Tak można odbierać ten uczelniany boom inwestycyjny, który nie idzie w parze z boomem badawczym, z podniesieniem poziomu naukowego i edukacyjnego uczelni. Niektórzy uważają, że trzeba na to poczekać, najpierw inwestować w infrastrukturą materialną i intelektualną, a potem wyniki same przyjdą. 

Oczywiście infrastruktura materialna uczelniana (nieruchomości, narzędzia pracy) odziedziczona po PRL była kiepska, ale infrastruktura intelektualna nie była w lepszym stanie. Rzecz w tym, że wiele już zrobiono dla podniesienia poziomu infrastruktury materialnej (wiele uczelni europejskich i to wyżej stojących w rankingach nie ma lepszej, a czasem gorszą), ale kiepska infrastruktura intelektualna trzyma się mocno (wyjątki tylko potwierdzają regułę). No cóż, odpływ od nauki w końcu PRL był wielki, jedni chcieli, inni musieli opuszczać kraj, inni uczelnie, instytuty,  a powrotów nie było, ani z zagranicy, ani ze sfery przymusowo pozaakademickiej (wyjątki tylko potwierdzają regułę) i przez te już ponad 20 lat nie stworzono bynajmniej warunków do powrotów, ani prawnych, ani moralnych, a tworzono warunki zaporowe, aby tych powrotów nie było.

Zarządzający nauką jak widzimy otwarci są na Chińczyków, ale nie na Polaków. Ci drudzy, nawet jak sami by chcieli wrócić, zwykle dostaną po łbie maczugami od zasiedziałych nad Wisłą plemion akademickich. Te walczą tylko o podwyżki uposażeń dla beneficjentów systemowych, argumentując, że intelekt mają wielki,  ale sprzedać go nie mogą, bo nie mają pieniędzy !

Odmienna polityka kadrowa – zapełnienie nieruchomości tymi, którzy by coś produkowali pożytecznego, intelektualnego, czegoś studentów nauczyli (lub oduczyli np. plagiatowania), zakupione narzędzia do obróbki intelektualnej ze schowków powyciągali, nowe narzędzie powymyślali, jakoś nie znajduje uznania, a nawet opór tych,  którzy nabyli prawa do nic nierobienia, do innym i nauce szkodzenia. 

Znamienne jest, że postulaty/ apele/ listy otwarte NFA w sprawie zmian systemowych w nauce i szkolnictwie wyższym podpisywali głównie ci, którzy pracują poza granicami kraju, a rzadko ci którzy pracują w Polsce.(Postulaty zmian w systemie nauki w Polsce., .Petycja Niezależnego Forum Akademickiego do Sejmu i Rządu RP w sprawie dyskryminacji obywateli polskich przy rekrutacji pracowników naukowych).

Widać, tym drugim jest dobrze z tym co jest. Mała stabilizacja – najpierw budowa, potem wynajem nieruchomości, a póki co 2-3 średnie krajowe za etat/tytuł i dożywotni status pokrzywdzonego, bo zbyt mało zarabiającego jak na tak wielką produkcję dyplomów/tytułów ( a że często  bez wartości, to w tym systemie nie ma znaczenia).

PS. Będę wdzięczny za merytoryczną krytykę tego punktu widzenia .

Ujęcie mędrców jagiellońskich

‘Sąd okręgowy w Warszawie orzekł, że były szef MSW gen. Czesław Kiszczak dopuścił się zbrodni komunistycznej udziału w związku zbrojnym wprowadzającym stan wojenny i skazał go na karę czterech lat pozbawienia wolności. Wyrok ten został jednak na mocy amnestii zmniejszony o połowę i zawieszony na okres pięciu lat’ ( Onet.pl )

Jednocześnie ‘sąd poinformował o wymierzeniu Słomce kary porządkowej 14 dni pozbawienia wolności za „naruszenie powagi, spokoju i porządku czynności sądowych’.  Tym samym jedna z ofiar tej zbrodni stała się w tym procesie jedynym skazanym na bezwzględne więzienie!

W sprawie wyroku zabrali głos m.in. historycy (Historycy o wyroku w sprawie stanu wojennego ) : ‘Wydaje mi się, że to jest sprawiedliwy wyrok i właśnie takiego oczekiwałem” – tak o wyroku w procesie autorów stanu wojennego mówi historyk Instytutu Pamięci Narodowej, prof. Antoni Dudek. ‘

i politycy ‘ „Przecież decyzja tej zbrojnej grupy kosztowała życie wielu Polaków, bardzo wielu kosztowała wolność, zdrowie, a Polskę ogromne straty, których tak naprawdę do dziś dnia żeśmy nie odrobili” - powiedział Kaczyński’.

‘Podkreślił, że skutkiem wprowadzenia stanu wojennego była m.in. „wielka emigracja, upadek nastrojów społecznych, pewna trauma społeczna, która w jakiejś mierze trwa po dziś dzień”. Jednak – jak mówił szef PiS - „ktoś, kto jest odpowiedzialny za coś takiego, dostaje karę, jak za kradzież kury”. (Wyrok w sprawie Kiszczaka? „Kpina” )

Na marginesie wyroków w sprawie stanu wojennego warto przypomnieć , że w III RP, na 600 lecie odnowienia UJ wydano z kieszeni podatnika DZIEJE UNIWERSYTETU JAGIELLOŃSKIEGO, sygnowane, redagowane, popularyzowane przez profesorów najstarszej polskiej uczelni ( wzorca dla uczelni pozostałych), w których to dziejach nie zidentyfikowano stanu wojennego, a nawet włączono ten odcinek czasowy do okresu stopniowej liberalizacji (”Przełom październikowy w 1956 r, otworzył nowy rozdział w dziejach uczelni, trwający do r. 1989. ..można go nazwać okresem stopniowej liberalizacji’ ).(Lustracja dziejów Uniwersytetu Jagiellońskiego ) 

Okres dokonywania zbrodni komunistycznej to zdaniem mędrców jagiellońskich – stopniowa liberalizacja ?!

Ciekawe ujęcie – nieprawdaż ?

Mimo wszystko sędziowie niektórych sprawców ‘stopniowej liberalizacji’ ( w ujęciu mędrców jagiellońskich) jednak symbolicznie skazali. Zapaść sądownictwa nie osiągnęła jednak takiego dna jakie osiągnęły elity akademickie .

Można tylko zapytać – jakie byłyby wyroki w tym procesie, gdyby sędziowie powoływali się na dzieła mędrców jagiellońskich – ‘profesorów’ najstarszej polskiej uczelni ?

UJ po wyrzuceniu z uczelni

wykładowców najwyżej ocenianych przez studentów

przekonuje studentów do wystawiania opinii wykładowcom

Na UJ ( i nie tylko na UJ) trwa akcja  zachęcania i nagradzania studentów  za wystawianie opinii wykładowcom. (Studenci nie ryby. Muszą mieć głos. KATRZYNA KLIMEK-MICHNO, Dziennik Polski 14-15. 01.2012).

Na oceniających studentów czekają nagrody, w ramach budowania postaw prospołecznych,  a na wykładowców najlepiej ocenianych podobno  też czekają nagrody i to pieniężne. Póki co ocenianie idzie opornie, studenci jakby się opierają przed poprawieniem sobie jakości kształcenia , stąd niektóre uczelnie zamierzają wprowadzać obowiązek wystawiania ocen przez studentów. System ocenny ma być monitorowany, ale czy można mieć do tego zaufanie, skoro monitoring niezależny jest na wszystkich szczeblach negatywnie oceniany ?

Niestety nie widać akcji odzyskania pamięci utraconej przez uczelnie, co może rzutować na aspołeczną postawę studentów, jak i nieprzychylną ocenianiu postawę części kadr akademickich.

 Nieraz słyszałem, że studenci po prostu oceniają najlepiej tych wykładowców, którzy nie wymagają za dużo i są z nimi na stopie koleżeńskiej itp. Czy tak jest naprawdę ? Ja mam inne doświadczenia.

Niestety brak jest badań nad skutkami oceniania wykładowców przez studentów, mimo licznych finansowanych projektów naukowych, licznych zastępów finansowanych historyków, socjologów, pedagogów itp, innych ekspertów utytułowanych od góry do dołu i w poprzek. Jeśli ja się mylę to będę wdzięczny za każdą wskazówkę bibliograficzną o takich badaniach i ich rezultatach. Póki co muszę bazować na własnych lekturach i własnych doświadczeniach, które powodują, że na akcję UJ ( i nie tylko UJ) patrzę z dystansem, zaniepokojeniem, a nawet zażenowaniem.

Co prawda obecni studenci nie mogą pamiętać epok uprzednich, ani nie mogą przeczytać historii/skutków oceniania wykładowców , ale nie można wykluczyć, że coś na ten temat wiedzą, i być może ta nieśmiałość  ocenna ma takie korzenie.

Jak może niektórzy pamiętają ankiety studenckie – oceniania wykładowców były stosowane w czasach Wielkiej Solidarności. Ale czy wiedzą/pamiętają jakie były dalsze losy najwyżej ocenianych wykładowców ? Dlaczego nie ma badań nad tymi losami ? Dlaczego w projektach badawczych np. ‘Pamięć Uniwersytetu’ takich badań nie uwzględniono ?

Dlaczego pojęcie czystek akademickich lat 80-tych nie istnieje w przestrzeni badawczej / publicznej ? Dlaczego wysoko utytułowani wykładowcy o tym milczą ? Czy dlatego, że są beneficjentami tych czystek ? / byli ich organizatorami ?

Nie jest tajemnicą obecna zapaść intelektualna/moralna polskich ‘elit’ , w tym elit akademickich wyselekcjonowanych negatywnie w latach 80-tych i reprodukowanych w podobnym stylu w III RP. Skąd się ona wzięła ? Czy aby nie w wyniku tych czystek najwyżej przez studentów ocenianych wykładowców ?

Zaznaczę tu – aby ukrócić domysły i spekulacje – z uczelni wyrzucano najwyżej ocenianych, którzy jednocześnie byli najbardziej wymagającymi wobec studentów !

Tak, tak. Jeśli na studiach są studenci, którzy chcą się czegoś nauczyć, to najwyżej oceniają tych, od których można się nauczyć najwięcej. Gorzej gdy na studia dokonuje się naboru jedynie pod kątem dobra wykładowców, aby ci mogli jak najwięcej zarobić wystawiając jak najwięcej dyplomów. Wtedy rzeczywiście studenci wchodzą w symbiotyczne relacje z wykładowcami, preferują tych / oceniają najwyżej tych, od których te dyplomy najmniejszym wysiłkiem otrzymają.

W systemie, w którym liczy się papierek/ tytuł a nie jakość/wiedza/ poziom moralny i intelektualny, takie postawy są standardem. Jeśli tak, jest to wina nie tyle studentów, co wina systemu i kadr taki system tworzących/aprobujących.

Ale i studenci nie są bez winy, bo w końcu winni się buntować przeciw fikcji edukacyjnej .

Pełnomocnik rektora UJ ds. ewaluacji systemu jakości kształcenia, co prawda informuje, że’ Zależy nam na rozwijaniu świadomości, że to od studentów w znacznym stopniu zależy, jaki będzie poziom kształcenia.’ ale jak w to wierzyć, skoro i obecny rektor (podobnie jak jego poprzednicy) wiele zrobił dla rozwinięcia świadomości, że słowa rektora nic nie znaczą, a wykładowcy onegdaj najwyżej oceniani przez studentów i tak na uczelnie nie wrócą , a pamięć o nich zostanie tak wyczyszczona, aby żaden historyk w przyszłości o nich się nie dowiedział.

Może studenci zdają sobie sprawę ( pamięć przekazywana z pokolenia na pokolenia studenckie jednak trwa, o czym się nieraz przekonałem), że los najwyżej przez nich ocenianych wykładowców może być jednak marny ( a nie taki, jak zapewniają władze uczelni) bo skoro już kiedyś tak było, a uczelnia do dziś nie chce się z tych haniebnych poczynań wyspowiadać to o jakim rozgrzeszeniu/zaufaniu może być mowa ?

Warto jednak pamiętać, że w ciągu kilkudziesięciu lat uformowano tak konformistyczne kadry ( nonkonformistów pousuwano), taki konformistyczny system, że jedynie konformiści w tym systemie mogą jakoś funkcjonować, albo system/kraj muszą opuścić.

Czy studenci zobligowani do przystosowania się do obecnego systemu akademickiego mogą zasadnie ocenić wykładowców ? Trzeba by to zbadać w ujęciu socjologicznym/psychologicznym , geograficznym/ historycznym .

Te problemy już podejmowałem w kilku tekstach i do zapoznania się z nimi zachęcam. Niestety na monitorowanie zjawisk patologicznych, też ocennych, w środowisku akademickim, jako osoba niezależna, nie mam środków , więc pozostaje chyba opierać się na ocenach osób/instytucji/instancji zależnych. Ale jaka będzie ich wartość ?

♣

Lektura uzupełniająca

Mój jubileusz

http://wobjw.wordpress.com/2009/12/30/moj-jubileusz/

25 lat minęło

http://blogjw.wordpress.com/2011/12/05/25-lat-minelo/

Jak nawiązać dialog z UJ ?

http://wobjw.wordpress.com/2009/12/30/jak-nawiazac-dialog-z-uj/

Lustracja dziejów Uniwersytetu Jagiellońskiego

http://blogjw.wordpress.com/2009/03/25/lustracja-dziejow-uniwersytetu-jagiellonskiego/

Najpopularniejsze wpisy na blogu w 2011 r.

Smrody akademickie		1 913
O pielgrzymkach habilitacyjnych nieco inaczej		1 427
Podpisałem list otwarty w sprawie Marka Migalskiego		1 092
Lustracja i weryfikacja naukowców PRL po roku		535
List otwarty do Rektora Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu w sprawie podjęcia terapii akademickiej (po aferze prof. Krzysztofa Drewsa)		467
„Ince” trzeba postawić pomnik, a rektorom – szklany nocnik, aby zobaczyli co zrobili		424
Powszechna Deklaracja Praw Człowieka nie za bardzo powszechna		378
Jasełka akademickie z rektorem UW w roli Heroda		368
Ile społeczeństwa Ików w społeczeństwie nauki polskiej		329
Walczący z plagiatami		295
Historia UJ w ujęciu profesora Stanisława Waltosia i refleksje w tej kwestii		283

(foto – J.Wieczorek)

Na uczelniach strach i trwoga, czyli lekko nie jest

Tym razem nie z powodu działań herodów akademickich, którzy czyścili uczelnie z elementu niewygodnego w czasach stanu wojennego i powojennego ( a nawet w III RP) o czym przypominają m. in. wystawy IPN, czy wspomnienia świadków tamtej epoki. Otóż po wielu latach tłustych dla rozwoju uczelni, nastają czasy chude spowodowane niżem demograficznym.

Łatwo go było przewidzieć tym, którzy wiedzą skąd się biorą dzieci. Niestety ta wiedza bynajmniej nie jest powszechna, stąd robiono wszystko, a w każdym razie wiele, aby niż nastąpił. Po kilku falach emigracyjnych – najpierw w fazie schyłkowej PRL, dalej w tzw. okresie transformacji ustrojowej ( która nie objęła jednak ustroju uczelni) i po wstąpieniu do UE – kraj opuściły miliony, w dużej mierze młodych ludzi, jak wiadomo rodzących dzieci, stąd populacja Polaków nie rośnie, lecz spada, a populacja emerytalna i przedemerytalna – rośnie.

Mamy więc coraz więcej profesorów, także emerytalnych i coraz mniej studentów,  na licznych u nas uczelniach utworzonych głównie po to aby ‘profesorom’ było dobrze. Teraz jednak zacznie się i profesorom pogarszać, bo sami jakoś nie mają ochoty zająć ław studenckich, chociaż może to by było niezłe rozwiązanie problemu.

Póki co rektorzy uczelni od kilku już lat organizują wyjazdy do Chin – kraju, który obfituje w młodzież, licząc, że jak ją skłonią do studiowania na naszych uczelniach,  to i uczelnie, a przede wszystkim profesorowie się wyżywią. Niestety, mimo licznych wyjazdów naszych rektorów i wielkiej liczebności Chińczyków,  jakoś na nasze uczelnie trafiają tylko nieliczni studenci z Dalekiego Wschodu. Ci, chociażby z internetu (nie do końca w Chinach blokowanego) mogą się dowiedzieć, że nasze uczelnie przygotowują znakomicie swoich studentów, ale głównie do bezrobocia, tymczasem Chińczycy to naród pracowity i taka perspektywa po-studyjna ich nie kusi.

Chyba i tym razem Chińczycy nas od wszelkiego złego nie wybawią. I tym razem, bo jak warto przypomnieć młodszym ( którzy jeszcze nie opuścili naszego kraju, a zapewne niebawem to uczynią) już raz Chińczycy nas zawiedli. W czasach PRL, gdy w Chinach wielki Mao pisał swoją Czerwoną Książeczkę , a studenci pilnie ją studiowali ( nie tylko Chińscy !) w Polsce liczono, że tylko Chińczycy mogą nas wybawić od Wielkiego Brata. W owym czasie Wielki Brat otrzymywał coraz to nowe – poważne ostrzeżenie od Chińczyków, ale na ostrzeżeniach się kończyło, a nadzieje na przyjście Chińczyków do naszego kraju malały, stąd trzeba było tworzyć własne związki i zawiązki, aby od Wielkiego Brata się uwolnić ( co niestety nie do końca się udało, jak widać i w Roku Pańskim 2011).

Ciekawe, że do tej pory nasi rektorzy, profesorowie nie wpadli na pomysł, żeby do Polski ściągnąć Polaków ?

Tylu ich wyjechało, tylu pozostało poza okrojonymi granicami RP, przemieszczani także w głąb ościennego imperium, że gdyby choć ich część do Polski wróciła, to i niż by zaniknął, a może i w wyż się zamienił. Uczelnie by się napełniły młodzieżą, a katedry profesorami, którzy teraz innych poza granicami uczą.

Niestety jakoś nie słychać, aby rektorzy na tym froncie działali.

Częściej się słyszy, że nasi, mimo niżu, braku wykładowców, bynajmniej nie chcą aby na nasze uczelnie wracali ci, którzy za granice powyjeżdżali, i aby ich dziatwa studiowała także u nas dla naszego dobra.

Niestety jak się nie chce na naszych uczelniach wybitnych wykładowców, z których przez tyle dziesięcioleci Polskę się ogałacało, to i Chińczycy do nas nie przyjadą, podobnie jak studenci z krajów zachodnich –  choćby z korzeniami polskimi i nie tylko z powodu różnic ekonomicznych. ( por. Zainteresowanie pracą badawczą w Polsce wśród naukowców pracujących za granicą. Raport z badania ankietowego- Marta Łazarowicz-Kowalik ).

Dla Polaków, którzy znaleźli się poza naszymi wschodnimi granicami z powodu różnic ekonomicznych Polska byłaby jednak atrakcyjna. [Dla Niemców siedmiogrodzkich od wieków osiadłych w Rumunii, w ciągu ostatniego 20-lecia otworzono granice Niemiec, bo w końcu lepiej je otworzyć dla swoich ( choć sprzed wieków, i to wielu) niż dla innej cywilizacji (Turków, czy Chińczyków )].

Nasza ojczyzna dla naszych rodaków taka przyjazna nie jest, a elity akademickie starają się o element chiński, a nie polski. Jakie elity takie starania i tych starań efekty. Ja nie mam wątpliwości, że Chińczycy póki co nas nie uratują, jak się sami nie uratujemy.

Na koniec roku 2011 jednak nadal panuje strach i trwoga przed ‘zewnętrznymi’ Polakami, i nawet niż demograficzny tego strachu nie niweluje. Lekko nie jest !

(Rzeź niewiniątek  Petera Breugla [starszego])

Rozważania Wigilijne pod koniec Roku Pańskiego 2011

Władze Uniwersytetu Jagielońskiego

Z Najlepszymi ŻYCZENIAMI ŚWIATECZNYMI,

Do obejrzenia  film  -  Wojciech Jaruzelski w Koreańskiej Republice Ludowo-Demokratycznej – 1986 rok

- dokument przeszłości  sprzed 25 lat obrazujący sceny z życia komunistycznej rodziny. W tym okresie w kraju, także na UJ trwała kolejna faza czystek akademickich. Niestety najtężsi uczeni – historycy UJ ani komunizmu,  ani rodzin komunistycznych, ani stanu wojennego ( i rzecz jasna powojennego), ani czystek akademickich nie zdołali zidentyfikować w historiach pisanych  dla  opanowania przez kolejne pokolenia Polaków  Wielu je opanowało i zachowało wdzięczność dla twórców takich historii.

Okres Świat Bożego Narodzenia czczony 25 lat temu  

(25 lat minęło 

-https://blogjw.wordpress.com/2011/12/05/25-lat-minelo/)

na UJ wręczaniem  skazańcom wilczych biletów na dalszy okres życia  (poza)akademickiego winien służyć refleksji nad swoim życiem, swoimi postawami, swoim światem wartości.

Takich refleksji życzę  na okres Świąt Bożego Narodzenia władzom najstarszej  i wzorcowej dla innych  Uczelni, która do tej pory nie rozliczyła się i nie chce rozliczyć się ze swoją przeszłością

Józef Wieczorek

 ♣

Herodom – ku przestrodze

Na Wigilie podobno nawet zwierzęta mówią ludzkim głosem. Faktem jest, że często zwierzęta wykazują się niezwykłą, ludzką postawą

(FILM)

czego nie zawsze można powiedzieć o dwunożnych mieszkańcach planety. Ci, nawet na Wigilię wykazują objawy postępowania zwierzęcego ( tak się mówi, ale tu należałoby przeprosić wielu naszych zwierzęcych współmieszkańców ) .

idąc w ślady Heroda sprzed ponad dwóch tysięcy lat. Herodowe tradycje niestety są nadal kultywowane, także w środowisku akademickim – wzorcowym dla mniej wykształconych ( także w naśladowaniu Heroda).

 Jasełka akademickie z rektorem UW w roli Heroda

http://blogjw.wordpress.com/2008/12/20/jaselka-akademickie-z-rektorem-uw-w-roli-heroda/

Czy na Wigilię nie należałoby czasem życzyć ludziom, aby postępowali tak jak zwierzęta ( z w/w filmu) ?

Józef Wieczorek

nominowany przez Herodów akademickich na destabilizatora polskiej sceny akademickiej 

P.S.

Zwykle Herodom po Wigilijnych atakach pogarsza się stan zdrowia, szczególnie gdy ataki nie do końca są udane, stąd ich procesy są odraczane

ale Herodowie ( także akademiccy) muszą mieć na uwadze, że pamięć o ich czynach pozostanie na wieki, czemu służy i ma służyć także w latach (Wigiliach) następnych  Blog akademickiego nonkonformisty http://blogjw.wordpress.com/

.

No i okazało się, że jestem idiotą. W sam raz pasuję na listę Celińskiego, z czego jestem dumny.

Jan Pospieszalski: Bliżej 8.12.2011 3-3 Kogo gryzie sumienie po ofiarach stanu wojennego

♠

Lektura dodatkowa

„Sensacja” w programie Pospieszalskiego

25 lat minęło  

Kraków, 5 grudnia 2011 r.

Józef Wieczorek

ul.Smoluchowskiego 4/1

30-069 Kraków

Senat i Rektor UJ

Kraków, ul Gołębia 24

25 lat minęło

Ćwierć wieku temu, w ramach symbiotycznych działań *nomenklaturowe władze uczelni- PZPR-SB * – typowych dla okresu PRL , zostałem wykluczony z UJ na podstawie zarzutów do tej pory nie udokumentowanych merytorycznie, przez komisję w składzie do tej pory nie ujawnionym ( z wyjątkiem szefowej komisji – osoby ujawnionej po jej śmierci), a dokumenty w mojej sprawie pozostają do dnia dzisiejszego ‘zaaresztowane’ przez zarządzających uczelnią – utajnione wobec mnie na mocy ‘prawa’ z r. 1983 i chyba innych ‘praw’.

Dokumentację mojego ‘dialogu’ z władzami UJ, wraz z absurdalnymi argumentacjami strony uczelnianej, ujawniam pod adresem http://nfapat.wordpress.com/category/sprawa-jozefa-wieczorka/

Z dokumentacji tej wynika, że władze UJ przez te 25 lat nie miały mocy intelektualnych/moralnych do wyjaśnienia swoich poczynań, do poznania prawdy, na poszukiwanie której otrzymują z kieszeni podatnika (także mojej) niemałą ilość środków finansowych.

Nie jest to ewenement w historii UJ, której poznania tak się boją także historycy UJ ( por. bibliografia- poniżej) ale kompromitujący – z punktu widzenia tak intelektualnego, jak i moralnego – władze uczelni. Pokazuje, że władze UJ są niezdolne do realizacji swoich statutowych obowiązków.

Odnosi się wrażenie, że władze UJ (jak i beneficjenci czystek PRL) uważają politykę kadrową prowadzoną pod batutą PZPR, SB, za optymalną, a produkt finalny tej polityki (znanej jako negatywna selekcja kadr) – za najlepszy z możliwych. Ponadto reprodukcję kadr, na swoje podobieństwo, prowadzoną w III RP na drodze chowu wsobnego, ustawianych ‘konkursów’, traktują jako najlepszą formę wyłaniania najlepszych kadr, które winny być finansowane w jak największym stopniu przez mniej rozwiniętego podatnika.

Efektem tej postawy był brak ‘odwilży’ po roku 1989, w odróżnieniu od roku 1956, kiedy to wykluczeni na drodze czystek komunistycznych wykładowcy, oskarżani wcześniej – w czasach stalinowskich – o negatywne oddziaływanie na młodzież akademicką , wracali po kilku latach na uczelnie .

Tym razem decydenci akademiccy, i zarazem beneficjenci czystek akademickich schyłkowej fazy PRL, nie popełnili takiego ‘błędu’ i heroicznie wręcz walczyli o to aby ofiary czystek – oskarżani, jak w okresie stalinowskim, o negatywne oddziaływanie na młodzież – na uczelnie nie wrócili, aby ich akta zostały zamknięte na wieki ( to fakt, bo w kolejnym wieku też są zamknięte !) , aby w historiach pisanych przez beneficjentów systemu, nie tylko o czystkach , ale nawet o stanie wojennym nie było mowy (por. np. sławetne dzieło ‘Dzieje Uniwersytetu Jagiellońskiego’ ). Na podstawie analizy akt symbiontów z okresu PRL – ‘władze uczelnie – PZPR-SB’ mogę stwierdzić, że to akta SB są najbardziej wiarygodne a akta uczelniane – najmniej, stąd apele np. KO ‘Zebu’ aby wierzyć profesorom/rektorom, a nie wierzyć SB nie mają uzasadnienia.

Co więcej, w ramach realizacji filozofii okrągłostołowej chroniono , i to razem z (neo)Solidarnością, aparat partyjny przed zgubnymi skutkami ew. powrotów na uczelnie elementu niewygodnego, radykalnego, nonkonformistycznego, uczącego myślenia, elementu o etyce stanowiącej zaprzeczenie etyki socjalistycznej ( więc nie do zaakceptowania także w III RP) , i postawie obywatelskiej wrogiej wobec przewodniej siły narodu (zgodność postaw/opinii/oskarżeń – PZPR, SB i władz uczelni – zdumiewająca, ale chyba konieczna dla przetrwania w ramach symbiotycznych związków).

Symbioza aparatu PZPR – SB- nomenklaturowe władze uczelni , wzmocniona jeszcze przez postawę (neo) ‘S’, zdała w tym okresie egzamin w utrwalaniu zdobyczy PRL, w umocnieniu dotychczasowej i formowaniu nowej, ‘właściwej’ kadry, ‘właściwego’ systemu akademickiego , czego skutki mamy do dnia dzisiejszego w postaci degrengolady moralnej świata akademickiego, produkcji gigantycznej ilości dyplomów bez wartości, rozwoju utytułowanej/utytłanej kadry, która nie tylko niewiele (czasem nic) znaczy w nauce/edukacji wyższej, a nawet nie jest w stanie zastąpić ‘zera’, które wyeliminowała/eliminuje.

Znamienna dla trwałości/umacniania się tego systemu jest kariera mgr Andrzeja Kozaneckiego – aby podać przykład z UJ, b. I sekretarza KU PZPR – pozytywnie ocenianego także przez ‘historyków’, który bez problemu przeszedł czystki akademickie schyłku PRL organizowane pod swoją?/ swojej partii batutą, a w III RP awansował nawet na członka komisji PAU, mimo że jego dorobku naukowego/edukacyjnego nikt (nawet władze PAU) zainteresowanemu nie potrafi udokumentować ! Czyżby do pozytywnej oceny wystarczyła wdzięczność beneficjentów systemu za to, że nie zostali wyrejestrowani ?

Wyrejestrowanymi ‘nieudacznikami’ bez względu na dorobek naukowy/osiągnięcia edukacyjne/formacyjne pies z kulawą nogą, w tym ‘historycy UJ, się nie interesuje . Bo i po co ? Jeszcze by wyszło na wierzch, że wyrejestrowani, nawet bez finansowania , mieli/mają większe osiągnięcia od wielu beneficjentów systemu ? A to by zdestabilizowało system uczelni ‘przypominających pod względem efektywności peerelowskie PGR-y.’ (MYŚLENIE UCIEKA Z UNIWERSYTETU – Magdalena Gawin. Wiedza i Życie, 10, 2011) ale z jakim heroizmem broniony przed jakimikolwiek zmianami.

Jak wynika z wieloletniej korespondencji władze UJ miały/mają poważne trudności ze zrozumieniem słowa pisanego ( także własnego) i np. nie opanowały nawet umiejętności odróżniania literki ‘W’ od ‘Ł’, bo nawet tak prosta znajomość liternictwa uchroniłaby władze przed absurdalnymi orzeczeniami, że otrzymałem z UJ materiały o jakie prosiłem. Materiały te wysyłano u schyłku PRL do mgr Michała Ługanowskiego – Naczelnika Departamentu Badań i Studiów Uniwersyteckich i Ekonomicznych w Warszawie (zakamuflowana jednostka SB ?) a nie do dr Józefa Wieczorka . Materiały dla mnie nieodstępne, bo moja teczka kończyła się na wiośnie roku 1980 r, ciekawe, że z bardzo pozytywną wówczas opinią mojej osoby, jako całkowicie samodzielnego pracownika instytutu.

Utajnianie papierów w mojej sprawie już 25 lat świadczy o wadze tych materiałów ( czyżby stanowiły zagrożenie dla funkcjonowania państwa ?) i uzasadnia zapewne opinię o mojej osobie jako śmiertelnego zagrożenia dla środowiska akademickiego, beneficjentów systemu PRL. To zresztą władze UJ potwierdziły przed kilku laty w sprawie brutalnego ataku rektora UW (na łamach Gazety Wyborczej) na moją osobę, natychmiast po utworzeniu Niezależnego Forum Akademickiego ( platformy niesterowanej odgórnie dyskusji nad patologiami akademickimi i reformami systemu. Atak ( jak widać dziś – nieskuteczny) uzasadniany był koniecznością przeciwdziałania destabilizacji środowiska akademickiego .

Stabilne, swoimi patologiami, środowisko poczuło się zagrożone destabilizacją ich (anty)wartości i jedna , nic nie znacząca istota , urosła w ich przerażonych oczach do roli mitycznego herosa. Atak przeprowadzono jak zwykle na gwiazdkę, tym razem 2004 r. (Jasełka akademickie z rektorem UW w roli Herodahttp://blogjw.wordpress.com/2008/12/20/jaselka-akademickie-z-rektorem-uw-w-roli-heroda/) .

Zresztą już wcześniej strach ogarnął beneficjentów na samą myśl o możliwym moim powrocie na uczelnię i przed sejmową komisją pojednawczą w 1990 r. strona rektorska zaprezentowała moją osobę, jako kogoś na kształt dyktatora uczelni, który zmieniał kierowników jak rękawiczki. Do tej pory w wydawanych historiach UJ, nie znalazłem zapisów o istnieniu tak wszechpotężnej osoby na UJ (żadna historia nie powinna jej pominąć) , gdzie jak nieraz czytamy/słyszymy nawet rektor nie może zmieniać kierowników jak rękawiczki, natomiast ma ogromne kłopoty aby wyrejestrować kiepskich/nierzetelnych zwykłych pracowników (mają prawa nabyte do kiepskości/nierzetelności !?) nie mówiąc o aparacie esbeckim czy partyjnym, którego po prostu wyrejestrować nie chciał/nie chce.

Jak mój przypadek wskazuje, rektorzy nie mieli jednak najmniejszych trudności z wyrejestrowaniem niewygodnych dla towarzyszy, tych co nie chcieli być TW, tych których studenci oceniali najwyżej/najlepiej, a młodzi uzasadniali

„..dr Wieczorek uczył nas rzetelności i uczciwości naukowej oraz postaw nonkonformistycznego krytycyzmu naukowego..”
„dr Józef Wieczorek był dla nas wzorem nauczyciela i wychowawcy”.
„Pod jego wpływem geologia stała się dla jego wychowanków nie tylko przyszłym zawodem, ale życiową pasją”

Co prawda młodzi ostrzegali – jak się okazuje całkiem zasadnie/proroczo – władze UJ „takie metody postępowania z pewnością nie wprowadzą godnie nauki polskiej w XXI wiek”,  ale władze UJ przedkładały utrzymanie dobrych relacji ze swoimi symbiontami nad dobro nauki/edukacji, czego skutki trwają do dziś, a władze UJ baczą jedno aby prawda nie wyszła na wierzch. Nic w tej materii nie zmieniło nawet zwiększenie na UJ produkcji wina – zdobywającego liczne laury. Co prawda ‘in vino veritas’, ale widocznie po zwiększonym spożyciu (produkcja tylko na użytek wewnętrzny) trudno nawet ją dostrzec.

Rzecznik Dyscyplinarny, przed ćwierć wiekiem, stwierdził w swym dochodzeniu: „odejście dr. J.Wieczorka uważałbym za wielką stratę dla Uniwersytetu”, ale stratami uniwersytetu władze UJ się nie przejmowały, materiały rzecznika utajniły, moją teczkę przetrzebiły, nowymi tekstami i oskarżeniami (m.in. o posiadanie własnej wartości ! Co za hańba !) uzupełniły (jeszcze w 1994 r. ! ) a historycy napisali fałszywą historię UJ.  Władze UJ i także (neo)’S’ rozpoczęły walkę o jak największe dotacje dla ‘udacznej’ części kadry uczelnianej (beneficjentów systemu, też PZPR, TW, mobberów, kłamców etc.)

Co prawda mimo ogromnych środków na nową infrastrukturę jakoś wysoko w żadnych rankingach UJ nie zaszedł, no bo skoro wyrejestrowano tych co i za małe pieniądze potrafili formować dobrych naukowców/dobrych absolwentów, to jasne, że najpiękniejsze budynki, najlepsze komputery etc. tej luki nie zapełnią. Naukę/uczelnie tworzą przede wszystkim ludzie, pasjonaci, talenty ‘trenerskie’ a nie egocentryczne monstra, choćby najlepiej uposażone/wyposażone.

Sam fakt, że żaden z profesorówdoktorówhabilitowanychnaukipolskiej zatrudnionych etatowo w UJ nie był w stanie zastąpić wyrejestrowanego z systemu (‘ zera’ ?!) świadczy o dolinie nicości jaka ukształtowała się na UJ. Okazało się, że ‘zero’, które otrzymało do realizacji uruchomienie nowych wykładów, seminariów, formowanie magistrów, prowadzenie rozlicznych zajęć, opiekę naukową nad kołem studentów, redakcję czasopisma o globalnym zasięgu itp. a następnie po zdecydowanie ponad-przeciętnym zrealizowaniu tych ponad-profesorskich obowiązków (żaden z prof nie był w stanie im podołać ) i otrzymaniu najwyższych ocen za tą działalność (przed stanem wojennym od rady naukowej, a po stanie wojennym od formowanych absolwentów), w ‘nagrodę’ zostaje wyrejestrowany z systemu za ‘psucie’ młodzieży, rzekomą niechęć do pracy ze studentami (szczególnie w Tatrach, bo tam jako jedyny z instytutu uczyłem ich geologii – za darmo !) szkodzenie uczelni, niewłaściwą etykę (bo nie socjalistyczną), postawę obywatelską (bo wrogą dla systemu PRL – jak stoi w aktach SB) i niezłomny charakter (niepożądany dla zarządzających charakterami złomnymi). Czy można się dziwić, że władze stosujące bolszewickie metody wykańczania niewygodnych tak się kryją w akademickich ‘strusiówkach’ ?

Po latach okazało się jednak , że nie ja byłem zagrożeniem dla uczelni, nie z mojego powodu UJ nie mógł się rozwinąć, bo po moim odejściu jakoś rozwój też nie nastąpił, a nawet nastąpił jakby rozwój wsteczny, bo te ‘najlepsze’ kadry nie potrafiły zastąpić wyrejestrowanych, nie dawały sobie/nie dają sobie rady z patologiami akademickimi, z formowaniem nowych kadr, a nawet z kształceniem na przyzwoitym choćby poziomie – katastrofa edukacyjna jest faktem i na nikogo innego niż na siebie władze UJ i wzorujące się na UJ władze innych uczelni,  przyczyn tej katastrofy zrzucać nie mogą.

Moje opinie/prognozy z lat 80-tych, protesty przeciwko deprawacji młodzieży, okazały się prorocze i na nic zdało się skierowanie mnie na ścieżkę dyscyplinarną, wykluczenie z UJ, bo to nie ja rozkładałem UJ, lecz błędna/obłędna polityka kadrowa symbiontów PRL, utrzymana w mocy w III RP.

W końcu wystarczy być istotą rozumną, aby przewidzieć, że

-jak się usunie myślących i uczących myślenia – to pozostanie jedynie bezmyślna masa upadłościowa,

-jeśli usunie się krytycznych – to pozostanie masa bezkrytyczna,

- jeśli usunie się nonkonformistów – to pozostanie masa konformistyczna,

-jeśli usunie się formujących studentów na dobrych naukowców to pozostanie jedynie kadra wystawiająca dyplomy bez wartości itd. itp.

więc jest to, co uformowali decydenci UJ i na nikogo innego/na brak środków/na brak kadry zwalać odpowiedzialności nie mogą. To co potrafili – osiągnęli i autonomicznie w III RP utrzymali!

Rzecznik Dyscyplinarny argumentował „świadectwo, które wystawiają dr J.Wieczorkowi jego młodsi koledzy, a także studenci jest takie, jakiego mógłby sobie życzyć każdy nauczyciel akademicki”, ale władze UJ nie życzyły sobie i nadal nie życzą sobie takich nauczycieli i to wszystko wyjaśnia sprawę odpowiedzialności za obecną degrengoladę akademicką .

Stanowisko Senatu Uniwersytetu Jagiellońskiego w sprawie finansowania szkolnictwa wyższego i nauki przyjęte na posiedzeniu w dniu 24 maja 2000 r., w którym czytamy: „W następstwie tego [obniżające się nakłady finansowe] doszło do niebezpiecznego osłabienia tempa pracy naukowej oraz rozwoju zwłaszcza młodszej kadry naukowej, do obniżenia poziomu nauczania w szkołach wyższych, do nadszarpnięcia więzi kadry nauczającej ze studiującą młodzieżą.” wyraźnie oszukiwało społeczeństwo co do przyczyn tej sytuacji i do dnia dzisiejszego nic się w tej materii nie zmieniło. Władze usunęły najlepszych, zaaresztowały prawdę i domagają się zwiększonych nakładów na jej poszukiwanie (niezły fortel, godny Zagłoby) .

Przez 25 lat władze UJ nie potrafiły uzasadnić/udokumentować swoich czynów szkodliwych dla nauki i nie zdołały odnaleźć właściwej drogi rozwoju. Zajmowały się natomiast aktywnie czyszczeniem pamięci i jej deformacją.

Czy nie ma już żadnych szans aby hierarchowie akademiccy zrozumieli co sami sobą reprezentują ? aby zrozumieli co zrobili doprowadzając świat akademicki do stanu obecnego ?

Z wyrazami głębokiego współczucia

Józef Wieczorek – dysydent akademicki

Bibliografia przedmiotu: (zalecana także rozszerzona lektura o cytowane tam linki)

Jasełka akademickie z rektorem UW w roli Heroda

http://blogjw.wordpress.com/2008/12/20/jaselka-akademickie-z-rektorem-uw-w-roli-heroda/

Mój jubileusz

http://wobjw.wordpress.com/2009/12/30/moj-jubileusz/

Niewyjaśniona (?) zagadka – dlaczego dr Reszczyński może pracować na UJ, a dr Wieczorek -nie ?

http://nfapat.wordpress.com/2008/08/28/niewyjasniona-zagadka-%E2%80%93-dlaczego-dr-reszczynski-moze-pracowac-na-uj-a-dr-wieczorek-nie/

Kilka refleksji akademickiego nonkonformisty na temat „S” UJ w dokumentach i wspomnieniach

http://blogjw.wordpress.com/2010/12/14/kilka-refleksji-akademickiego-nonkonformisty-na-temat-s-uj-w-dokumentach-i-wspomnieniach/

Jak nawiązać dialog z UJ ?

http://wobjw.wordpress.com/2009/12/30/jak-nawiazac-dialog-z-uj/

Sprawa Józefa Wieczorka(10)

http://nfapat.wordpress.com/category/sprawa-jozefa-wieczorka/

BLOG AKADEMICKIEGO NONKONFORMISTY – JÓZEFA WIECZORKA http://blogjw.wordpress.com/

„Ince” trzeba postawić pomnik, a rektorom – szklany nocnik, aby zobaczyli co zrobili -http://blogjw.wordpress.com/2011/08/27/%E2%80%9Eince%E2%80%9D-trzeba-postawic-pomnik/

Lustracja dziejów Uniwersytetu Jagiellońskiego

http://blogjw.wordpress.com/2009/03/25/lustracja-dziejow-uniwersytetu-jagiellonskiego/

POWRACAJĄCA FALA ZAKŁAMYWANIA HISTORII

http://www.nfa.alfadent.pl/articles.php?id=141

Historia UJ w ujęciu profesora Stanisława Waltosia i refleksje w tej kwestii

http://blogjw.wordpress.com/2010/06/14/historia-uj-w-ujeciu-profesora-stanislawa-waltosia/

Lustracja dziejów Uniwersytetu Jagiellońskiego -

http://blogjw.wordpress.com/2009/03/25/lustracja-dziejow-uniwersytetu-jagiellonskiego/

RECENZJA: Nauki geologiczne w Uniwersytecie Jagiellońskim

http://wobjw.wordpress.com/2009/12/30/recenzja-nauki-geologiczne-w-uniwersytecie-jagiellonskim/

Blok: Inna prawda o UJ (26)

http://wobjw.wordpress.com/category/blok-inna-prawda-o-uj/

LUSTRACJA I WERYFIKACJA NAUKOWCÓW PRL - http://lustronauki.wordpress.com/

m.in. http://lustronauki.wordpress.com/category/osrodek-krakowski/

Andrzej Kozanecki – mgr, b. I sekretarz PZPR UJ, główny architekt polityki kadrowej w krakowskich szkołach wyższych, z sukcesem przeszedł wszystkie weryfikacje na UJ -http://lustronauki.wordpress.com/2009/12/09/andrzej-kozanecki/

ETYKA I PATOLOGIE POLSKIEGO ŚRODOWISKA AKADEMICKIEGO http://nfaetyka.wordpress.com/

http://www.nfa.alfadent.pl/skany/Etyka.jpg

Mediator akademicki jako przeciwdziałanie mobbingowi w środowisku akademickim

http://nfamob.wordpress.com/

http://www.nfa.alfadent.pl/skany/mediator.jpg

DROGI I BEZDROŻA NAUKI W POLSCE

Analiza zasadności wprowadzenia w Polsce zaleceń

Europejskiej Karty Naukowca i Kodeksu postępowania przy rekrutacji naukowców

http://www.nfa.alfadent.pl/skany/okladkadb.jpg

Światło i drogowskaz nauki polskiej

http://blogjw.wordpress.com/2009/10/02/swiatlo-i-drogowskaz-nauki-polskiej/

MYŚLENIE UCIEKA Z UNIWERSYTETU -Magdalena Gawin. Wiedza i Życie, 10, 2011

P.S.

Opinię psuja młodzieży akademickiej UJ , wystawioną mi na Mikołaja, otrzymałem przed 25 laty na ‘gwiazdkę’, więc czuję się zobowiązany do Mikołajowego/gwiazdkowego rewanżu. Ale nie sądzę, aby powtarzane w tym okresie apele ‘Pogódźmy się na Święta’ poruszyły sumienia zarządzających UJ, którzy być może sumienie mają czyste , ale czy używane ?

Józef Wieczorek